Κι αυτός ο κάποιος είναι συνήθως ένας «αλήτης», αυτός που κανείς δεν περιμένει και δεν υπολογίζει.
Το «Drifter», ο Περιπλανώμενος, δεν είναι άνθρωπος. Είναι ένα μπαρ -αλλά και το σημείο αναφοράς της σειράς βιβλίων που καθιέρωσαν τον Λευτέρη Μπούρο ως έναν από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας. Και ήδη από το πρώτο μέρος της τριλογίας, το «Drifter 1 - Το χέρι του νεκρού» αποδεικνύει πως διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πραγματικά καθηλωτικού μυθιστορήματος.
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια «πινακοθήκη» αντι-ηρώων, οι οποίοι είναι μεν εντελώς ανόμοιοι μεταξύ τους, αλλά έχουν κάτι κοινό: Τη μοίρα του ανθρώπου που τραβά τους μπελάδες και τα μπλεξίματα σαν μαγνήτης, και τον προσανατολισμό κάποιου ή κάποιας που δεν αντέχει την ηρεμία και τη συνηθισμένη ροή της ζωής. Που δεν ανήκει στην πλειονότητα, με άλλα λόγια.
Οι ήρωες του Λευτέρη Μπούρου είναι πρωταγωνιστές από την ανάποδη, σαν φιγούρες του περιθωρίου: Ένας φορτηγατζής με διαβολεμένη ρέντα στη ρουλέτα. Μια στρίπερ που ερωτεύεται ένα 18χρονο αγόρι. Ένας δημοσιογράφος που δεν θα δίσταζε να πουλήσει την ψυχή του στο Διάβολο για ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ. Και, βέβαια, ένας αστυνομικός που ψάχνει την αλήθεια γρονθοκοπώντας αγρίως τους υπόπτους.
Όλοι αυτοί οι ανθρωπότυποι συναντιούνται στο «Drifter», κυριολεκτικά ή μεταφορικά, τη στιγμή που ένας καθωσπρέπει πελάτης του μπαρ, κάποιος εντελώς αταίριαστος με την ατμόσφαιρα, στοιχηματίζει ό,τι έχει και δεν έχει στο «Χέρι του Νεκρού» -έναν συνδυασμό της τράπουλας από μαύρους άσους και οχτάρια, που μοιάζει ανίκητος στο πόκερ. Λίγες μέρες αργότερα, ένας από τους πιο επικίνδυνους μπράβους της Αθήνας πέφτει νεκρός. Και τότε το αληθινό παιχνίδι αρχίζει.
Αυτή την Κυριακή το εξαιρετικό νουάρ «Drifter 1 - Το χέρι του νεκρού» του Λευτέρη Μπούρου είναι στο ΘΕΜΑ.